میمیرین یه کامنت بدین؟؟؟

این یه بچه افغانی مرده ست.
این عکس نمیدونم کجا و توی چی برنده شده.

روانپزشک سیاره میگه طبیعیه ، فقط یه فازه که باید ردش کنی. میگه خود به خود همه چیز
تموم میشه ، و تو بزرگتر میشی.
هولدن کالفیلد میگه من هم اینو تجربه کردم...
نیچه میگه ولی شاید هیچوقت بزرگ نشی.
کافکا میگه اینها همه یعنی زندگی ، یعنی خود زندگی.
بیتا هیچوقت از مرگ حرف نمیزنه ، بهش فکر میکنه؟

هر وقت میخوام کسی رو از خواب بیدار کنم ، می ترسم مرده باشه.

مارشال دوگل میگه : تنها کسی که در عرصه بین المللی شبیه منه ، تن تن (Tin Tin) ه. چون من و
تن تن آدمهای کوچکی هستیم که از قدرتهای بزرگ نمیترسیم.

- اوریانا فالاچی : امام! آخرین سوال را میکنم. این روزها که در ایران بودم ، خیلی ناراضی دیدم.خیلی
بینظمی دیدم. انقلاب آنطوری که انتظار میرفت تا به حال ثمر نداده است. کشور در آبهای تیره همچون
یک کشتی در حال حرکت است. افرادی هستند که آینده تاریکی را برای ایران پیشبینی می کنند.حتی
کسانی هستند که آمادگی شرایط جنگ داخلی و حتی یک کودتا را در یک آینده نه چندان نزدیک فراهم
می بینند. چه پاسخی دارید؟

- امام خمینی : این را به شما میگویم. ما یک کودک شش ماهه هستیم. از انقلاب ما فقط شش ماه
گذشته است. انقلاب در کشوری صورت گرفته است که مثل یک مزرعه گندم که آفت ملخ زده باشد به
بیچارگی کشیده شده است. ما در ابتدای راهمان هستیم . از یک کودک شش ماهه که در یک
مزرعه آفت زده به دنیا میاید ، پس از 2500 سال برداشت محصول بد و پنجاه سال برداشت محصول
سمی چه انتظاری دارید ؟ آن گذشته را در چند ماه و چند سال نمیشود عوض کرد.وقت میخواهیم
و بیش از همه آنها که خودشان را کمونیست و دموکرات و غیره میخوانند ، آنها به ما مهلت نمیدهند.
آنها هستند که به ما حمله میکنند. اما جنگ داخلی و کودتا به خاطر اتحاد ملت اتفاق نخواهد افتاد.

!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

یانار میگه همیشه با کسی واقعا دوست میشی که آخرین کسیه که به فکرت میرسه..

خیلی چیزای خوب زندگی اصلا نمره نداره...
(قابل توجه شریفیا که هیچوقت فکر نمیکردم واقعا همونجوری باشن که گفته میشه هستن)

شنیدن بعضی آهنگها بدجوری منو نوستالژیک میکنه.. مثلا کوهن یا
پینک فلوید.. امشب اونقدر گوش دادم و اونقدر این نوستالژیا قوی بود
که به دورانی قبل از خودم رفتم.. به دورانی که روی برفها هملت
بازی میکردم ، کسی یادش هست؟

آقای سالینجر یه پیغام داده که حالا که امتحانات میدترم دانشگاست یکم درس
بخونم تا بتونم تو دانشگاه دووم بیارم و وقایع اونجا رو ثبت کنم. اینجور
موقعها واقعا آرزو میکنم که برگردم خونه ):

بابا نوئل عزیز ، من برای شب کریسمس یه بلیت
کنسرت چکناواریان میخوام.

آقای سلینجر تلفن زد. میگفت ماشین گرانش چند روزه که از کار افتاده و زندگی
روی سیاره یکم عجیب غریب شده. اما بچه ها از این جریان خیلی خوششون
اومده و خواهش کردن که چند روزی وضع همینطور بمونه (((:
در واقع سیاره من سبکتر از اونه که جاذبه لازم رو برای یه زندگی نرمال ایجاد
کنه.البته وضع همیشه اینطور نبوده ، یه زمانی ما هم بدون کمک ماشین
گرانش به زمین سیاره می چسبیدیم. اما روزی که آلبرت اینشتین شما
به این نتیجه رسید که جرم و انرژی قابل تبدیل به یکدیگرند ، یکی از دانشمندان
ما که از لحاظ ژنتیکی شباهت قابل توجهی به ارشمیدس زمین داشت ،
یه تکیه گاه مناسب در فاصله چند هزار سال نوری سیاره پیدا کرد و سیاره رو
با سرعت زیادی چرخوند! اینجا بود که اتفاق عجیبی افتاد ، سرعت سیاره
مرتب بیشتر و بیشتر میشد ، بدون هیچ نیروی خارجی ای. و قبل از اینکه
ما به فکر بیفتیم جلوی تبدیل جرم سیاره به انرژی رو بگیریم ، حدود یک
متری از زمین فاصله داشتیم!!

بله بله من هم بالاخره یک شریفی شدم. یه شریفی ابله مسخره...
- میدونی دیروز چه روزی بود؟
- آره میدترم ریاضی 1 داشتیم...
-...............تولد شاملو بود............

چقدر دردناکه وقتی که فرانی فالاچی هم شریفی میشه

CLENCHED SOUL

We have lost even this twilight.
No one saw us this evening hand in hand
while the blue night dropped on the world.

I have seen from my window
the fiesta of sunset in the distant mountain tops.

Sometimes a piece of sun
burned like a coin in my hand.

I remembered you with my soul clenched
in that sadness of mine that you know.

Where were you then?
Who else was there?
Saying what?
Why will the whole of love come on me suddenly
when I am sad and feel you are far away?

The book fell that always closed at twilight
and my blue sweater rolled like a hurt dog at my feet.

Always, always you recede through the evenings
toward the twilight erasing statues.


Pablo neruda

بچه های ما که به دنیا میان تا مدتی با اسم پدر یا مادرشون صدا
زده میشن ، تا وقتی که بزرگ بشن و بتونن خودشون اسمی
برای خودشون انتخاب کنن.
اما بچه های شما که به دنیا میان ، از دایره نیستی پاشونو
میذارن تو دایره مالکیت شما.
همه چیز شما با دایره مالکیت تعریف میشه. و شخصیتهاتون هم
با شعاع این دایره.
میدونم که یه روزی این دایره همه شما رو می بلعه.

امروز بعد از حدود یک هفته با اوریانا چایکوفسکی بازی کردم ،
اگر اوریانا نمیتونه درست بخونه به خاطر انگشتای منه ،
یه روزی بالاخره ballad in G minor ,Chopin رو با اوریانا میخونیم.

من در اینجا امیر علی حنانه رو تایید میکنم!

هنر شاید تنها چیزی باشه که زمین میتونه بهش افتخار کنه. من نمیدونم
هنر دقیقا چیه ، شما هم نمیدونید حتی اگر فکر میکنید که میدونید!
من نمیدونم هنر چطور کار میکنه و چه سیستمی داره ، و چطور
موجود پیچیده ایه که میتونه توی هر منطقی کار کنه....

چطور شد فکر عکاسی مفهومی به سرتان زد؟

میشا گوردین : سال 1972 یک شب خواب دیدم که نور ماه بر روی جاده ای
از قلوه سنگها افتاده است. صدای قدمهایی تنها در مسیری باریک . صدای
شکستن پوست چیزی را شنیدم . نگاهی به اطراف انداختم. تخم مرغ
بزرگی بر بالای سرم بین دیوارهای قدیمی شکست.مایع گرمی بر روی
صورتم ریخت. از خواب بیدار شدم. فهمیدم باید چکار کنم.باید از
رویاهایم عکس می گرفتم.

گفتگویی با میشا گوردین - نشریه
Arts Santafe
مجله عکس