از این داستان خلبان کور خیلی خوشم اومد.
از اونایی بود که آدم مثل یه عکس قشنگ saveش میکنه..

بقیه اش هم جالبه .

فقط یه چیز منو میترسونه ، میترسم یکی مارو نگاه کنه ، یکی از یه سیاره دیگه ، واسه همینه
که هی بالاپایین میپرم ، دست تکون میدم ، میخوام حواسش پرت شه ، به اون بازی مسخره نگاه نکنه ،
خیال کنه ما واقعا داریم مسایل مهمترمون رو حل میکنیم..

I get lost in the nothingness inside of me